Zatrudnienie masażystki z Tajlandii w Polsce: rejestr medyczny, kolejka po zezwolenie i co zmienił rok 2025

Czy Polska wciąż jest otwarta dla tajskich masażystek?

Polskie agencje pracy zaczęły mówić zagranicznym partnerom, że zatrudnianie bezpośrednio spoza UE stało się niezwykle trudne. W przypadku tajskiej masażystki to połowa prawdy. Ważniejsza jest ta połowa, która się nie zgadza, bo ścieżka prawna jest dziś prostsza niż dwa lata temu.

Polska nie jest dla tajskich pracowników nowym kierunkiem. Według danych ministerstwa pracy obywatele Tajlandii otrzymali 212 zezwoleń na pracę w 2015 roku, 625 w 2019 i 732 w 2022. Przy 251 525 zezwoleniach wydanych wszystkim cudzoziemcom w 2025 roku to liczba niewielka, ale stała.

W 2025 roku zmieniły się trzy rzeczy. 1 czerwca nowa ustawa o zatrudnianiu cudzoziemców zniosła test rynku pracy, więc salon nie musi już wykazywać, że nie zgłosił się żaden polski kandydat. Ta sama ustawa pozwoliła każdemu staroście ogłosić listę zawodów, w których zezwoleń się odmawia, i według stanu na marzec 2026 nie zrobił tego ani jeden. 1 grudnia opłata za zezwolenie na okres dłuższy niż trzy miesiące wzrosła ze 100 do 400 zł, a oświadczenie o powierzeniu pracy, z którego polscy pracodawcy korzystają przy pracownikach z Ukrainy, obejmuje już tylko Armenię, Białoruś, Mołdawię i Ukrainę.

Ścieżka jest więc otwarta. To, co ją utrudnia, leży po obu stronach zezwolenia: rejestr medyczny, który zmienił to, jak w Polsce może się nazywać praca masażystki, i kolejka w urzędzie wojewódzkim, która w Warszawie liczy się w miesiącach.

Rejestr, do którego tajski certyfikat nie otwiera drogi

Ustawa o niektórych zawodach medycznych weszła w życie 26 marca 2024 roku i uczyniła zawód technika masażysty jednym z piętnastu regulowanych zawodów medycznych. Zawód można wykonywać dopiero od dnia wpisu do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego, a sam tytuł jest chroniony prawem. Osoby, które już pracowały, miały okres przejściowy, raz przedłużony, który skończył się 26 września 2025 roku. Od tego dnia nikt nie wykonuje tego zawodu bez wpisu. We wrześniu 2026 roku w rejestrze było 16 689 masażystów.

Wpis wymaga trzech rzeczy, których tajska terapeutka nie ma. Polskiego dyplomu zawodowego z technikum lub szkoły policealnej albo zagranicznego dyplomu uznanego za równoważny na podstawie polskich przepisów o szkolnictwie wyższym. Znajomości języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie potrzebnym do pracy. I wniosku elektronicznego podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, profilem zaufanym lub e-dowodem, z opłatą 100 zł.

Żadna z trzech tajskich kwalifikacji nie pasuje do tego wzoru. Kurs 150-godzinny, na którym opiera się większość rejestracji w tajskich spa, program asystencki na 330 godzin, a nawet kliniczna ścieżka Nuad Thai na 800 godzin nie są polskimi dyplomami, a w ustawie nie znaleźliśmy drogi, która wprowadziłaby je do rejestru. Tajska terapeutka nie będzie w Polsce technikiem masażystą, a wniosek, który ją tak opisuje, jest skazany na porażkę.

Gdzie mieści się stanowisko w spa i dlaczego granica nie jest nigdzie zapisana

Tej części większość polskich właścicieli spa nie przyjrzała się z bliska. Rozporządzenie Ministra Zdrowia wymieniające czynności technika masażysty, obowiązujące od 14 czerwca 2025 roku, obejmuje masaż osoby zdrowej w celu profilaktycznym i relaksacyjnym, bez zlecenia lekarza czy fizjoterapeuty. Czytane samodzielnie, umieszcza masaż relaksacyjny wewnątrz zawodu.

Czytane obok korespondencji samego ministerstwa, jest mniej jednoznaczne. W maju 2025 roku wiceminister zdrowia napisała do Rzecznika Praw Obywatelskich, że osoby, których nie można wpisać do rejestru, mogą nadal świadczyć usługi dla ludności w ramach działalności gospodarczej z działu PKD 96.23.Z, czyli działalności spa i saun. To ministerstwo kieruje osoby przeszkolone w masażu, ale bez wpisu, w stronę usług spa, a nie od nich.

Nie znaleźliśmy natomiast pisemnego stanowiska ministerstwa, które mówiłoby wprost, czy masaż relaksacyjny wykonywany przez osobę bez wpisu mieści się poza ustawą, czy w niej. Dopóki go nie ma, granicę wyznacza to, jak firma jest zorganizowana i jak opisana jest praca, a pracodawcy zatrudniający tajskie terapeutki wyznaczają ją tak samo.

Firma to spa zarejestrowane z kodem PKD 96.23.Z, a nie podmiot leczniczy ani gabinet fizjoterapii. Terapeutki nikt nie nazywa technikiem masażystą, a wniosek o zezwolenie nigdy nie używa kodu zawodu 325402, który oznacza właśnie ten regulowany zawód. Cennik, strona internetowa i system rezerwacji sprzedają relaks, tradycję i dobre samopoczucie, nigdy leczenie bólu, urazu czy jakiejkolwiek dolegliwości. A stanowisko w zezwoleniu, umowa o pracę i cennik zabiegów opisują tę samą pracę.

Tak tę granicę trzyma się w praktyce. To nie jest opinia prawna. Jeśli wasza firma stoi choćby blisko ochrony zdrowia, na przykład jako spa medyczne, ośrodek rehabilitacji albo zabiegi na zlecenie, przed złożeniem wniosku zdobądźcie pisemną opinię polskiego prawnika i liczcie się z tym, że powie, że ta ścieżka do takiej pracy się nie nadaje.

Zezwolenie według ustawy z 2025 roku

Tajska terapeutka pracuje na podstawie zezwolenia na pracę typu A, które wydaje wojewoda właściwy dla siedziby waszej firmy. Od 1 czerwca 2025 roku wniosek składa się wyłącznie elektronicznie, przez praca.gov.pl, a wniosek złożony w inny sposób pozostaje bez rozpoznania. Od 1 grudnia 2025 roku opłata za zezwolenie na okres dłuższy niż trzy miesiące wynosi 400 zł.

Minimalne wynagrodzenie wyznacza ustawa, a nie negocjacje. Pensja nie może być niższa od tej, którą dostają pracownicy na porównywalnym stanowisku, ani od płacy minimalnej, która w 2026 roku wynosi 4806 zł brutto miesięcznie, czyli 31,40 zł za godzinę. Część etatu jest dopuszczalna, ale nie mniej niż ćwierć etatu, a próg liczy się proporcjonalnie. Rynek płaci więcej niż minimum: według badania wynagrodzeń ze stycznia 2026 roku mediana pensji masażysty w Polsce to 6000 zł brutto miesięcznie, a środkowa połowa zarabia od 5590 do 6780 zł. Oferta zbudowana na minimum przejdzie przez zezwolenie, ale trudno będzie z nią utrzymać dobrą terapeutkę.

Na podstawach odmowy potykają się małe salony. Wojewoda musi odmówić, jeśli pracodawca zalega ze składkami na ubezpieczenia społeczne lub z podatkami bez uzgodnionego odroczenia, nie ma środków na pokrycie kosztów zatrudnienia albo nie prowadzi działalności uzasadniającej zatrudnienie, na przykład dlatego, że jest zawieszona lub w likwidacji. Salon otwarty w tym roku nadal może złożyć wniosek, ale jego zezwolenie będzie ograniczone do roku. To samo ograniczenie dotyczy każdej pracy w wymiarze do pół etatu.

Przed pierwszą zmianą trzeba dopełnić dwóch obowiązków. Umowę trzeba podpisać na piśmie, zanim terapeutka zacznie pracę, a jej kopię w języku polskim przesłać przez ten sam system, również przed rozpoczęciem pracy. Potem trzeba w ciągu siedmiu dni zawiadomić wojewodę, jeśli terapeutka nie podejmie pracy w ciągu dwóch miesięcy od początkowej daty ważności zezwolenia, przerwie ją na dłużej niż dwa miesiące albo zakończy ją ponad dwa miesiące przed końcem zezwolenia.

Gdzie uciekają miesiące

Najdłużej trwa zezwolenie. Według ministerstwa pracy średni czas oczekiwania na decyzję w sprawie zezwolenia typu A wyniósł 47 dni w 2023 roku i 98 dni w 2024, a średnia dla wszystkich zezwoleń na pracę w 2025 roku to 82 dni.

Warszawa jest wolniejsza od średniej. Mazowiecki Urząd Wojewódzki wydał w pierwszych siedmiu miesiącach 2026 roku 9400 zezwoleń na pracę, wobec 35 300 w pierwszym półroczu 2025, a organizacja pracodawców cytowana w tym samym materiale mówi o oczekiwaniu nawet przez sześć-siedem miesięcy. Dla salonu z siedzibą w Warszawie ten urząd jest największym pojedynczym czynnikiem w harmonogramie.

Wiza przychodzi po zezwoleniu i jest szybsza, ale terminów jest mało. Obywatele Tajlandii składają wniosek osobiście w Wydziale Konsularnym Ambasady RP w Bangkoku, po rejestracji w systemie e-Konsulat. Nowe terminy otwierają się w każdą środę między 10.00 a 10.30 czasu bangkockiego, a ambasada nie przydziela terminów agencjom ani innym pośrednikom, więc terapeutka rezerwuje termin sama. Opłata to 7444 THB gotówką, a decyzja zapada w ciągu 15 dni, z możliwością przedłużenia do 30.

Nasza część w Tajlandii biegnie równolegle z zezwoleniem, a nie po nim: ustalenie, którą z trzech tajskich kwalifikacji kandydatka naprawdę ma, zgoda tajskiego Departamentu Zatrudnienia, która rejestruje wyjazd, i wniosek wizowy kompletny za pierwszym razem, bo przegapiona środa kosztuje tydzień.

Drugi rok trzeba zaplanować, zanim zacznie się pierwszy. Wiza krajowa obejmuje pobyt do jednego roku, więc umowa na dwa lata oznacza wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę złożony w Polsce, zanim wiza wygaśnie. Od 27 kwietnia 2026 roku taki wniosek składa się wyłącznie elektronicznie, przez portal MOS. Złożony w terminie i kompletny utrzymuje legalność pobytu i pozwala dalej pracować na dotychczasowym zezwoleniu do czasu decyzji, co ma znaczenie, bo polska prasa podaje średni czas oczekiwania około 340 dni.

Ile to kosztuje i jak Polska wypada na tle innych

Po stronie urzędowej rachunek jest niewielki: 400 zł za zezwolenie i 7444 THB za wizę. Zgodnie ze standardem, według którego pracujemy, terapeutka nie płaci nic za swoje zatrudnienie, więc wiza, podróż i tajskie formalności są w naszym wynagrodzeniu od pracodawcy, a nie w jej kieszeni.

Na tle innych rynków, którymi się zajmujemy, Polska jest kosztowo blisko Chorwacji i daleko poniżej Niemiec. Polskie minimum 4806 zł to około 1125 euro miesięcznie, wobec 1050 euro w Chorwacji i 3802,50 euro na niemieckiej ścieżce wellness. Czechy ograniczają ambasadę w Bangkoku do 460 wniosków o kartę pracowniczą rocznie. Polska nie ma żadnego limitu.

Polska przegrywa czasem i kwestią zawodową. Salon spoza Mazowsza z czystą historią, zorganizowany jako spa i sprzedający relaks, to prosta sprawa. Warszawska klinika, która chce wpisać tajską terapeutkę na listę zabiegów rehabilitacyjnych, to sprawa, której byśmy nie otworzyli.

Zanim cokolwiek zaczniemy, zadajemy trzy pytania: gdzie firma ma siedzibę, jak jest zarejestrowana i co jest w cenniku zabiegów. Od odpowiedzi zależy, czy polska sprawa potrwa trzy miesiące czy osiem i czy w ogóle warto ją składać.